نگاه توسعه بنادر کشور بايد بين المللي باشد

 به گزارش خبرگزاري صدا و سيما ، اقاي مختاري در گفتگو با شبكه اطلاع رساني جامعه دريايي ايران‌ (مانا) گفت : از نظر موانع ساختاري مباحثي همانند پسکرانه، خطوط ريلي، امنيت جاده ها مهم ترين معضلات اين بندر است و از حيث صادرات و واردات و حضور نداشتن خطوط کشتيراني که فعاليت هاي آنها مرتبط به بندر چابهار باشد متاسفانه بررسي نشده است. 

وي افزود : بنابراين دو نگاه از سوي حاکميت بايد مورد توجه قرار گيرد. ابتدا، ورود محموله هاي وارداتي که مي تواند نيازهاي شرق کشور را تامين کند. دوم، بخش ترانزيت در اين منطقه است.

مختاري گفت : براي احداث بندر چابهار ، سازمان بنادرو دريانوردي بايد خطوط کشتيراني را که عمده فعاليت آن برطرف کردن نيازهاي شرق کشور يا ترانزيت به افغانستان يا آسياي ميانه است شناسايي کند و مذاکراتي براي حضور اين خطوط به اين بندر انجام دهد. 

عضو هيئت رئيسه انجمن کشتيراني و خدمات وابسته همچنين افزود: براي راه اندازي يک بندر به حلقه هاي متفاوت نياز داريم و اگر تمام حلقه ها بصورت زنجيره ديده نشود در نتيجه نمي توانيم 

تصميم گيري مناسب و هدف گذاري درستي انجام دهيم.

وي با اشاره به  يارانه ها ، دستورات و قوانين موجود در بنادر و تخفيفات گمرکي؛ اعمال چنين سياست هايي را آفت اقتصاد بندري دانست و افزود: با اين مشکلات ، بنادر ايران هيچگاه به بنادر مستقل تبديل نخواهد شد چرا که اين عوامل سبب مي شود تفکرات اقتصادي در بنادر شکل نگيرد و بنادر تنبل و منفعل باقي بماند.

وي خاطر نشان کرد: بهره گيري از تفکرات حاکميتي، جبر و يارانه ، شايد در راه اندازي بندر به صورت کوتاه مدت پاسخگو باشد اما در بلند مدت حتما بايد برنامه ريزي وجود داشته باشد که مشتريان جهت تداوم حضور خود مزيت نسبي ديگري براي حمل و امور لجستيکي احساس کنند و امتيازات موجود سبب ماندگاري آنها شود که متاسفانه اين نوع نگاه حاکميتي در هيچ يک از بنادر ديده نمي شود.

مختاري در ادامه افزود : سازمان بنادر با شرکت هاي مختلفي صحبت کرده است اما نگاه سازمان نگاه جامع و کلي نيست، وقتي که چرخه زنجيره تامين مورد توجه قرار نگيرد و حتي باخطوط کشتيراني مورد نيازمذاکره نشود ، گوياي اين است که نگاه حاکميت از واقعيت موجود متفاوت است. اين نوع نگاه در بنادر امام خميني( ره) ، بوشهر ، و... وجود داشته است و متاسفانه حالا به بندر چابهار انتقال داده مي شود و مهم ترين بحث اين است که تمام حلقه هاي زنجيره چابهار مورد بررسي قرار نگرفته و مشکلات بيان نشده است به همين دليل اين گفتمان به نظر من ابتر باقي مي ماند. 

وي همچنين درباره استقبال هندي ها جهت سرمايه گذاري در بندر چابهار گفت : اگر سرمايه گذاري بهينه صورت گيرد و از نظر تجاري قرارداد درست و دقيق بسته شود، گام مهمي برداشته شده است البته اين شرط لازم است و کافي نيست. اما اگر بخواهيم نگاه جامع و کامل داشته باشيم بايد بحث زنجيره تامين را مد نظر قرار دهيم. به اين معنا که در اين قرارداد شرکت هاي هندي تمام کسب و کار خود را بايد از بنادر هند به بنادر ايران، بازارهاي ايران، افغانستان، آسياي ميانه را مورد بررسي قرار دهند و تنها نگاهشان به يک قسمت بازار معطوف نشود. حال آنکه، تاکنون ارزشيابي خاصي براي بازار چين و اروپا به بندر چابهار نمي توانند انجام داده باشد، چون اين اطلاعات آماري در کشور ما موجود است و اين داده هنوز از سوي هيچ هيئت هندي تاکنون درخواست نشده است. 

وي در پايان تصريح کرد: اگر نگاه بين المللي بوده باشد هيئت هندي بايد جلساتي با شرکت هاي کشتيراني، صاحبان کالا برگزار مي کرد که حمل بار آن ها از مبادي مختلف به ايران و بالعکس بود و دستکم تا امروز چنين هماهنگي صورت نگرفته است.http://www.iribnews.ir/fa/economic