دانه کوچک مفید برای دیابتی ها

به گزارش سرویس وبگردی خبرگزاری صدا وسیما  عدس منبع فراوان پتاسیم نیز هست. پتاسیم وظیفه تنظیم pH خون را دارد. همچنین باعث تحریک ترشح اسیدکلریدریک در معده می‌شود که به هضم غذا کمک می‌کند. علاوه بر این‌ها این ماده‌ی معدنی برای انقباض عضلات و هم‌چنین انتقال واکنش‌های عصبی لازم است. عدس سرشار از ویتامین B1 و B2 نیز هست. این ویتامین‌ها در متابولیسم انرژیِ همه‌ی سلول‌ها نقش دارند. علاوه بر این، ویتامین B2 به رشد و احیای سلول‌ها، تولید هورمون‌ها و تشکیل گلبول‌های قرمز کمک می‌کند. در عدس ویتامین B3 نیز وجود دارد که به تولید انرژی از گلوسیدها و چربی‌های مصرف‌شده کمک می‌کند. این ویتامین به روند تشکیل DNA نیز یاری می‌رساند. ویتامین B6 موجود در عدس به تولید گلبول‌های قرمز کمک می‌کند و باعث می‌شود که آن‌ها اکسیژن بیشتر حمل کرده و به سلول‌ها برسانند. این ویتامین همچنین به عملکرد خوب سیستم ایمنی بدن کمک زیادی می‌کند. درنهایت باید بگوییم که ویتامین B6 در ساخت برخی از ترکیبات سلول‌های عصبی مشارکت داشته و به تنظیم هورمون‌ها نیز کمک می‌کند.

عدس مانند دیگر اعضای خانواده‌ حبوبات سرشار از فیبر است و فیبرهای محلول در آب موجود در عدس می‌تواند شمارا از گزند بیماری‌های قلبی عروقی در امان نگه دارد چراکه این فیبرها به کنترل میزان کلسترول خون کمک می‌کنند. همچنین عدس به‌عنوان منبع فوق‌العاده‌ای از فسفر، منگنز و مس محسوب می‌شود که مس موجود در آن برای ساخت هموگلوبین و کلاژن لازم و ضروری است. منیزیم موجود در عدس برای رشد بافت استخوان‌ها و ساخت پروتئین، پیشگیری از گرفتگی عضلات، سلامت دندان‌ها و همچنین عملکرد سیستم ایمنی بدن لازم است. این ماده‌ی معدنی نقش مهمی در متابولیسم انرژی و انتقال واکنش‌های عصبی بر عهده دارد. عدس منبع فوق‌العاده فولات است که در ساخت همه‌ سلول‌های بدن به‌خصوص گلبول‌های قرمز لازم است و ازآنجایی‌که فولات برای تشکیل سلول‌های جدید لازم است مصرف آن برای رشد جنین نیز ضروری است.

خاصیت عدس همان‌طور که منبع خوب مواد مغذی و ویتامین‌هاست، خواص بی‌شماری هم دارد که عبارت‌اند از:

پروتئین برای رشد و ترمیم اندام‌ها و ماهیچه‌های ما مفید است. عدس، به‌ویژه عدس جوانه‌زده، حاوی تمام اسیدآمینه‌های ضروری است که بدنمان برای ساخت ماهیچه و عملکرد خوب بدن لازم دارد.

 فیبر موجود در عدس به کنترل سطح قند خون کمک می‌کند. همچنین فیبر رژیمی سرعت جذب غذا به‌وسیله خون را کند کرده و سطح قند خون را ثابت نگه ‌می‌دارد.

از آنجایی‌‌که عدس حاوی فیبر رژیمی فراوانی است، در صورت مصرف مرتب، وضعیت گوارش را بهبود می‌بخشد. همچنین حرکت روده را راحت می‌کند و درنتیجه باعث از بین رفتن یبوست می‌شود.

عدس، به دلیل اینکه حاوی مقدار ناچیزی چربی است، پس منبعی ایدئال از پروتئین است که می‌توان بدون نگرانی از چربی‌های اضافی، مصرف و سلامت قلب را تأمین کرد. همچنین عدس حاوی منیزیم بوده که در بهبود ماهیچه‌های قلبی-عروقی مؤثر است و فشارخون را پایین می‌آورد.

 مصرف عدس، آنتی‌اکسیدان  موردنیاز بدن را فراهم می‌کند و بدین ترتیب از احتمال بیماری تصلب شرایین می‌کاهد. همچنین این آنتی‌اکسیدان‌ها نقش مهمی در خنثی‌سازی رادیکال‌های آزاد دارند و از صدمات سلولی و ژنی که منجر به پیری می‌شود، جلوگیری می‌کنند.

لکتین‌ (lectin) گیاهی، نوعی پروتئین گیاهی است که در خوراکی‌هایی مانند عدس، گندم، بادام‌زمینی، نخود و سویا وجود دارد، تأثیری عالی روی سلول‌های سرطانی دارند. لکتین با سمی کردن سلول‌های سرطانی، آن‌ها را وارد مرحله خزان‌یاخته‌ای می‌کند که نوعی از مرگ سلولی است و باعث مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی شود. این ویژگی لکتین باعث می‌شود که به‌طور بالقوه، جلوی رشد سلول‌های سرطانی را بگیرد.

همان‌طور که گفته شد عدس غنی از ویتامین ب-کمپلکس، مانند فولات یا اسیدفولیک است. مصرف اسیدفولیک در زنان باردار، برای پیشگیری از تولد کودک ناقص، مفید است. همچنین فولات موجود در عدس به تشکیل سلول‌های قرمز خون کمک می‌کند. این ترکیب شیمیایی در برابر پرفشاری خون و صدمه به DNA که منجر به سرطان می‌شود، مؤثر است و به حفظ سلامت بدن کمک می‌کند.

 مصرف مرتب عدس با افزایش احساس سیری، به کنترل وزن کمک می‌کند.

 ویتامین‌ها و مواد معدنی موجود در عدس برای بهبود عملکرد مغز بسیار مفیدند.

عدس حاوی مقدار بسیار زیادی آهن است که برای تولید هموگلوبین کافی در بدن، ضروری است.

عدس منبع خوبی از گروه ویتامین B است که نقش مهمی در بهبود وضعیت دستگاه‌های گوارش و عصبی دارد. این ویتامین فواید دیگری ازجمله کنترل کلسترول، کاهش خطر بیماری‌هایی مانند آلزایمر، آب‌مروارید، پوکی استخوان و دیابت نیز دارد.

این شامل مجموعه ای منحصر به فرد از عناصر فلزی به ویژه روی است که به پرورش و افزایش درخشندگی کمک می کند.سرشار از ویتامین ها و پروتئین است که فولیکول های مو را تغذیه می کند که به رشد در زمان رکورد کمک می کند و در نتیجه از بارندگی و تراکم ضعیف محافظت می کند.حاوی آنتی اکسیدان ویتامین E است که از مشکلات پوست سر محافظت می کند و حاوی ویتامین A در برابر بیماری های پوستی است که پوست سر را تحت تاثیر قرار می دهد که منجر به جلوگیری از ریزش مو می شود.

مصرف عدس علاوه بر اینکه فواید بی‌شماری دارد، اما مضراتی هم به همراه دارد که شامل:

عدس یکی از انواع حبوبات هست و به همین دلیل اگر قبل از مصرف خیسانده نشده باشد، پس از مصرف باعث نفخ می‌شود. کسانی که زخم معده یا مشکلات دیگر گوارشی دارند بهتر است از مصرف بیش‌ازحد عدس خودداری نمایند.

عدس اگر در یک رژیم سالم قرار بگیرد می‌تواند به درمان کم‌خونی کمک شایانی کند اما ازنظر طب سنتی مصرف زیاد عدس باعث افزایش سودا در بدن شده که درنتیجه باعث غلظت خون می‌شود. اگر غلظت خون‌دارید در مصرف عدس احتیاط کنید.

 برخی از مواد غذایی مانند عدس، حاوی مقدار فراوانی از ترکیبات اگزالات هستند. این ترکیبات باعث تولید سنگ کلیه می‌شوند؛ بنابراین افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند باید از مصرف حبوبات و عدس پرهیز کنند.