خاطرات فضانورد زن ناسا از مبارزه با تبعیض‌ها در راه رسیدن به فضا

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ سوزان کلرین (Susan Kilrain)، فضانورد ناسا، به عنوان یک عضو نیروی دریایی از چندین دهه تجربه پرواز برای مقابله با یک موقعیت اضطراری فضایی استفاده کرد.

کلرین پس از توقف ماموریت در مدار در هشتم آوریل ۱۹۹۷، شاتل فضایی کلمبیا (Columbia) را به سوی زمین هدایت کرد. این موقعیت اضطراری فضایی ناشی از یک سلول سوختی نامنظم بود و این فضانورد تنها پس از سپری کردن چهار روز در فضا و به جای یک اقامت ۱۵ روزه، مجبور به بازگشت به زمین شد.

وی و خدمه شاتل فضایی‌اش خوش‌شانس بودند. آن‌ها به خاطر قوانین پرواز به زمین برمی‌گشتند، زیرا هر سه سلول سوختی سالم برای تولید برق مأموریت‌های شاتل مورد نیاز بودند و مهم نبود که چه اتفاقی بیفتد.

ناسا، کل ماموریت را در سال ۱۹۹۷ دوباره با همان خدمه انجام داد. شاتل کلمبیا بازسازی شد و سلول‌های سوختی در طی ماموریت ۱۵ روزه STS-۹۴ که در جولای ۱۹۹۷ به آزمایش‌های علمی با ماژول اسپیس‌لب (Spacelab) اختصاص داده شده بود، بی‌عیب‌ونقص کار کردند.

کلرین با وجود نشان دادن مهارت‌های خود تحت شرایط سخت، با دهه‌ها تبعیض در مسیر فضا روبه‌رو شد. وی در مصاحبه‌ای که در نشست کمپ فضایی ۲۱۰۱ (Space Camp ۲۱۰۱) عربستان سعودی داشت، یادآور شد که چنین تبعیض‌هایی وجود داشتند، اما به او یاد دادند که چگونه مقوله‌بندی و تمرکز بر ایمنی و سایر موارد حیاتی را حفظ کند.

کلرین در این نشست که در دانشگاه علم و صنعت ملک عبدالله (KAUST) برگزار شد، گفت: شاید روز بدی داشته باشید یا در مدار اضطراری قرار داشته باشید. شما این جنبه از خطر را پشت سر خود قرار می‌دهید. شما موقعیت را همان طور که برای کنار آمدن با آن آموزش دیده‌اید، مدیریت می‌کنید.

کلرین که در سال ۱۹۸۵ به نیروی دریایی ملحق شد، گفت: مردم اکنون بسیار بیشتر از زمانی که من از نیروی دریایی می‌آمدم، به زنان در حوزه مهندسی احترام می‌گذارند. وی در زمان خودش تلاش کرد تا مخالفان را نادیده بگیرد و این امکان را فراهم کرد تا زنان جوان امروز فرصت‌های بسیار بیشتری (در عرصه فضایی و مهندسی) داشته باشند.

کلرین که در سال ۲۰۰۳ از دفتر فضانوردی بازنشسته شد، همچنان به عنوان یک حامی فضا فعالیت دارد و تأکید می‌کند که امروز نقش خود را در تلاش برای رسیدن به برابری جنسیتی در جامعه می‌بیند.

 به نقل از اسپیس، وی افزود: افرادی مانند من، در راهنمایی کردن زنان جوانِ شاغل در زمینه‌هایی مانند مهندسی که از نظر سنتی مردانه در نظر گرفته می‌شوند، نقش مهمی برعهده دارند. آن‌ها برای ارتقای زنان در ساختار قدرت یک سازمان نقش‌آفرینی می‌کنند.