کاهش خطر ابتلا به سرطان پروستات با ورزش

 به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از پایگاه خبری یورک الرت در اینترنت، محققان علوم پزشکی در دانشگاه بریستول در انگلیس اعلام کردند فعالیت جسمی، خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش می‌دهد.
سرطان پروستات شایع‌ترین سرطان در مردان انگلیسی است و هنوز هم علت دقیق ابتلا به آن مشخص نیست.
محققان در گسترده ترین مطالعه از نوع خود، تاثیر فعالیت جسمی و ورزش را بر روی سرطان پروستات بررسی کردند و دریافتند ورزش و فعالیت جسمی، خطر ابتلا به این سرطان را کاهش می‌دهد. بیش از ۱۴۰ هزار مرد در این مطالعه بررسی شدند که ۸۰ هزار نفر آن‌ها سرطان پروستات داشتند. دانشگاه بریستول و موسسه تحقیقات سرطان در بررسی مشترکی دریافتند کسانی که نوعی ژن دارند که آن‌ها را به فعالیت و ورزش وامی دارد، کمتر از دیگران به سرطان پروستات مبتلا می‌شوند. محققان همچنین دریافتند این گروه از افراد، به سرطان روده، سینه و رحم نیز کمتر مبتلا می‌شوند.
دکتر سارا لوئیس و همکارانش در بخش همه گیر شناسی ژنتیک دانشگاه بریستول می‌گویند این مطالعه، وسیع‌ترین مطالعه در نوع خود است و امید ما را به کاهش خطر ابتلا به سرطان زنده می‌کند. دکتر آنا دیاز نیز می‌گوید اکنون شواهد مناسبی برای ارتباط بین ورزش و سرطان پروستات داریم.

سرطان پروستات در بعضی از آقایان به‌ صورت پنهان پیشرفت می‌کند و زمانی علائم خود را نشان می‌دهد که بیماری وارد مراحل پیشرفته شده است.
پروستات غده کوچکی در بدن مردان است که دقیقا در زیر مثانه قرار دارد. تمام سلول‌های بدن ما با سرعت مشخصی رشد می‌کنند و تقسیم می‌شوند و بعد از مدتی از بین می‌روند. سرطان پروستات زمانی اتفاق می‌افتد که سلول‌های پروستات با سرعت غیرعادی رشد کنند و برخلاف سلول‌های عادی بعد از پایان عمر خود از بین نروند و تجمع سلول‌ها باعث به‌وجود آمدن تومور در پروستات شود. تومور به‌وجود آمده با گذشت زمان می‌تواند به سایر بافت‌ها، غدد لنفاوی و در نهایت به استخوان‌ها سرایت کند.
سرطان پروستات دومین سرطان رایج در آمریکا و دومین دلیل مرگ‌های ناشی از سرطان در میان مردان است. در آمریکا از هر ۷ مرد ۱ نفر به سرطان پروستات مبتلاست. حدود دو و نیم میلیون نفر در آمریکا درگیر این بیماری هستند. طبق گزارش انجمن سرطان آمریکا سالانه ۳۰۰۰۰ مرد بر اثر سرطان پروستات جان خود را از دست می‌دهند.
مشکل در دفع ادرار؛ تکرر ادرار؛ ادرار با فشار کم؛ مشاهده‌ی خون در ادرار یا منی؛ تورم پاها؛ درد و ناراحتی در لگن یا مقعد؛ درد به هنگام انزال؛ ناتوانی‌های جنسی علائم اصلی این بیماری محسوب می‌شوند.
گاهی ممکن است سرطان به‌صورت پنهان و بدون هیچ نشانه‌ای پیشرفت کند و ماه‌ها یا حتی سال‌ها بعد نشانه‌های خود را بروز دهد، بنابر این انجام آزمایش‌های منظم در پیش‌گیری و درمان به موقع سرطان پروستات نقش مهمی دارد.
آزمایش آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA): در این آزمایش میزان PSA خون اندازه‌گیری می‌شود. PSA نوعی پروتئین است که توسط غده پروستات تولید می‌شود و با یک آزمایش خون ساده می‌توان میزان این ماده را در خون اندازه‌گیری کرد. مشکلاتی از قبیل التهاب، بزرگی پروستات یا سرطان باعث می‌شوند مقدار این ماده در خون از حد نرمال آن بیشتر شود.
ممکن است از سونوگرافی برای بررسی وجود تومور استفاده شود. چنانچه در معاینات اولیه مورد مشکوکی مشاهده شود، در مرحله‌ی بعد برای معاینه‌ی دقیق‌تر، بیوپسی یا همان نمونه‌برداری تجویز می‌شود. در نمونه‌برداری قسمتی از بافت پروستات توسط سوزن مخصوص نمونه‌گیری و زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود.
پزشک بعد از نمونه‌برداری و بررسی سلول‌های نمونه، نمره‌ای به نمونه‌ی موردنظر می‌دهد که معیار گلیسون (Gleason score) نام دارد. هرچه عدد این معیار بزرگ‌تر باشد، توده‌ی موردنظر بدخیم‌تر است. پاتولوژیست به کمک این معیار و آزمایش‌ها و معاینات انجام شده، تشخیص می‌دهد که سرطان در چه مرحله‌ای است و تا چه حد به بافت‌ها و ارگان‌های اطراف خود سرایت کرده است.