آزار ذهنی و فرسایش روانی جامعه با نمایش ”خانه پدری“

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، حال پس از گذشته ۹ سال مسئولان سازمان سینمایی با هدفی مبهم و وعده اصلاحات در صحنه‌های خشن فیلم، مجوز نمایش آن را صادر کردند، اما این تمام ماجرا نبود؟
روایت خانه پدری در یک خانه می‌گذرد. صدای در خانه به صدا در می‌آید، ملوک یکی از دختران خانواده وارد خانه پدری می‌شود، از رفتار‌های برادر و پدرش می‌فهمد ماجرایی در راه است. پدرش او را برای انجام ادامه رفوی قالی به زیر زمین می‌فرستد، در گوشه دیگری از زیر زمین «محتشم» برادر «ملوک» در حال کندن قبر خواهرش است. پس از مقاومت‌های فراوان ملوک و اصرار برادر و پدر، با هاونگ بر سر ملوک می‌کوبد و زندگی دختر به پایان می‌رسد.
شمشیر تعزیه وسیله‌ای می‌شود برای اثبات قتل دختر به دست پدر و انگار آن خانه تا ابد دچار نفرین می‌شود. آن زیر زمین می‌شود نماد ترس و وحشت و تا پایان فیلم دختران نسل‌های مختلف این خانواده را می‌بینیم که تحقیر می‌شوند.
محمدمهدی طباطبایی نژاد معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی و سمعی و بصری در اول آبان - نخستین روز نمایش ”خانه پدری“ با تشکر از کیانوش عیاری کارگردان این فیلم که اجازه اصلاح در نسخه اصلی فیلم را داده است، مدعی اصلاحات صحنه‌های بحث برانگیز خانه پدری شد و خاطر نشان کرد این فیلم در ۱۵ سینما به طور محدود و برای افراد بالای ۱۵ سال به نمایش درآمده است و البته منتقدان را به سخنان نا آگاهانه ناشی از ندیدن فیلم متهم کرد.
اما صاحبنظران و فعالان فرهنگی در مدت چند روز نمایش خانه پدری، با دیدن این فیلم نظر متفاوتی داشتند.
با تماشای «خانه پدری» در سه سینمای متفاوت در تهران، مخاطب متوجه وجود دو تفاوت مهم در این فیلم سینمایی می‌شود.
اول آن که کوبیدن هاونگ (دسته سنگ) بر سر ملوک به طور واضح در سینما کوروش و چارسو نمایش داده شده است.
این واقعیت خلاف چیزی است که معاون ارزشیابی گفته بود و به نظر می‌رسد مسئولان سازمان سینمایی از وجود صحنه‌های دل خراش که قرار بود اصلاح شود بی‌خبر بوده اند و اطلاعات صحیح از طرف شورای نمایش به این سازمان ارائه نشده است.
نکته دیگر آن است که در نسخه به نمایش درآمده در پردیس «باغ کتاب» صحنه فروکردن شمشیر در قبر و خونی شدن آن حذف شده است؛ صحنه‌ای که در نسخه‌های به نمایش درآمده در سینما کوروش و چارسو وجود داشته است.
این دوگانگی در دو سینمای تهران به علاوه وجود صحنه‌های خشنی که قرار بوده است اصلاح شود نشان می‌دهد که گویا پخش فیلم توسط شرکتی صورت گرفته که سابقه اینگونه رفتار‌ها را داشته و با پخش نسخه‌های اصلاح شده فیلم در برخی از سینما‌ها و نمایش نسخه اصلی در سینما‌های دیگر کاری غیر اخلاقی را انجام داده بود، بار دیگر تکرار شده است و این رفتار نتیجه‌ای جز تزریق بی اعتمادی در میان سینمادوستان ندارد.
بالاخره اعتراض اهالی فرهنگ و هنر به نمایش صحنه‌های خشونت بار و سیاه نمایی از جامعه زنان در فیلم ”خانه پدری“ سبب شد تا پس از ۴ روز نمایش این فیلم در سینما ها، با ابلاغ دستور قضایی بازپرس شعبه ۱۶ دادسرای فرهنگ و رسانه تهران به سازمان سینمایی نمایش فیلم «خانه پدری» متوقف شود.
دو بار توقیف یک فیلم به شکل «خانه پدری» در سینمای ما کم سابقه و به عقیده اهالی فرهنگ و هنر این گونه تصمیم گیری‌های سازمان سینمایی هزینه زا است.
محمد کوچک یک فعال فرهنگی در مصاحبه با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما با انتقاد از عملکرد نهاد‌های نظارتی قبل از صدور مجوز نمایش معتقد است: کارشناسان این نهاد‌ها مگر این فیلم را ندیده اند که اجازه نمایش آن را دادند؟ قطعا دیده اند و نظر خود را دادند، اینکه بعد از نمایش فیلم موجی از انتقادات و یا موجی از حمایت‌ها ایجاد می‌شود، پدیده پسندیده‌ای نیست.
رئیس سازمان سینمایی و سمعر و بصری، اما برخلاف منتقدان یک روز پس از صدور دستور توقف نمایش خانه پدری، گفته است:خانه پدری فیلمی بدون اشکال نیست، اما هجمه‌ای که علیه این فیلم به راه افتاد هم چندان منطقی نیست. سازمان سینمایی در تلاش است با مذاکره و تعامل با مراجع ذی‌صلاح، مشکل توقف نمایش فیلم را حل کند.
البته آقای حسین انتظامی به این سوال پاسخ نداده است که در این ۹ سال چه اتفاقی در نظام سازمان سینمایی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی افتاده است که چنین فیلمی قابلیت نمایش پیدا کرده است؟ چیزی در این فیلم عوض نشده است، فیلمی که به عقیده منتقدان، چیزی جز توهین به فرهنگ ایرانی ندارد.
صاحبنظران می‌گویند: ”خانه پدری» بر خلاف کارنامه کارگردان آن، از بدترین فیلم‌هایی است که در طول سینمای ایران ساخته شده است، فیلمی که خروجی و تأثیر ویران گر و مخربی دارد و ضمن توهین به جامعه زنان و مردان، فرهنگ خشونت را برای فرزندان ترویج کرده است.
این فیلم حتی با هرگونه حذفیاتی اگر هرچقدر هم محدود و کوتاه نمایش داده شود، برای مخاطبان آزار ذهنی و برای جامعه فرسایش روانی به‌وجود می‌آورد و چند روز بعد از تمام‌شدنش ذهن را درگیر می‌کند و تصاویرش پاک نمی‌شود. حالا باید منتظر ماند و دید سرانجام این فیلم پر حاشیه چه می‌شود؟ شاید در روز‌های آتی همچون برخی فیلم‌های دیگر سر از شبکه نمایش خانگی یا بازار قاچاق فیلم در بیاورد!
نویسنده: سحر قناعتی