پخش زنده
امروز: -
شهادت آفتاب هفتم تسلیت
از حلقههای زنجیر، زخم تنش گل انداخت
بیست و پنجم رجب، سالروز شهادت امام موسی کاظم (علیه السلام)، امام هفتم شیعیان جهان در سال ۱۸۳ هجری است
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، امام موسی کاظم (ع) هفتمین امام شیعیان در روز ۷ صفر سال ۱۲۸ هجری قمری در ابواء (منطقهای در میان مکه و مدینه) به دنیا آمد و در ۲۵ رجب سال ۱۸۳ هجری قمری در سن ۵۵ سالگی به شهادت رسید. از مهمترین القاب ایشان میتوان به کاظم، صابر، صالح، امین و عبدالصالح اشاره کرد؛ امام موسی کاظم (ع) در میان شیعیان به «بابالحوائج» معروف است.امام هفتم (ع) با جمع روایات و احادیث و احکام و احیای سنن پدر گرامی و تعلیم و ارشاد شیعیان، اسلام راستین را که با تعالیم و مجاهدات پدرش جعفر بن محمد (ع) نظم و استحکام یافته بود حفظ و تقویت کرد و به رغم موانع بسیار در راه انجام وظایف الهی تا آنجا پایداری کرد که جان خود را فدا ساخت.
رویدادهای مهم در دوران زندگی امام موسی کاظم (ع)
- کشته شدن امام جعفر صادق، پدر امام موسی کاظم، به دست منصور دوانیقی، در سال ۱۴۸ هجری قمری
- پیدایش انشعاباتی در مذهب شیعه، مانند: اسماعیلیه، اَفْطَحیه و ناووسیه، پس از کشته شدن امام صادق (ع) و معارضه آنان با امام موسی کاظم علیه السلام در مسأله امامت.
- ادعای امامت و جانشینی امام جعفر صادق (ع)، توسط عبدالله اَفْطَحْ، برادر امام موسی کاظم و به وجود آوردن مذهب افطحیه در شیعه.
- احضار امام موسی کاظم (ع) به بغداد و زندانی شدن در آن شهر به دستور مهدی عباسی.
- زندانی شدن امام موسی کاظم (ع) در بغداد در دوران حکومت هادی عباسی.
- دستگیری امام موسی کاظم (ع) در مدینه و اعزام به زندان عیسی بن جعفر در بصره، به دستور هارون الرشید در سال ۱۷۹ هجری قمری.
- انتقال از زندان بصره به زندان فضل بن ربیع در بغداد.
- انتقال از زندان فضل بن ربیع به زندان فضل بن یحیی برمکی.
- انتقال از زندان فضل بن یحیی به زندان سندی بن شاهک.
- مسموم شدن و شهادت امام موسی کاظم با خرمای زهرآلود توسط سندی بن شاهک در زندان در ۲۵ رجب ۱۸۳ هجری قمری.
شرح وقایع زندان تا به شهادت رسیدن امام هفتم
درباره حبس امام موسی (ع) به دست هارون الرشید، شیخ مفید در ارشاد روایت میکند که علت گرفتاری و زندانی شدن آن امام همام، یحیی بن خالد بن برمک بوده است، زیرا هارون فرزند خود امین را به یکی از مقربان خود به نام جعفر بن محمد بن اشعث که مدتی هم والی خراسان بوده است سپرده بود و یحیی بن خالد بیم آن را داشت که اگر خلافت به امین برسد، جعفر بن محمد بن اشعث را همه کاره دستگاه خلافت سازد و یحیی و برمکیان از مقام خود بیفتند.
جعفر بن محمد بن اشعث شیعه بود و قائل به امامت امام موسی (ع) و یحیی این معنی را به هارون اعلام میداشت، سرانجام یحیی بن خالد، پسر برادر امام را به نام علی بن اسماعیل بن جعفر از مدینه خواست تا به وسیله او از امام و جعفر نزد هارون بدگویی کند.
میگویند امام هنگام حرکت علی بن اسماعیل از مدینه او را احضار کرد و از او خواست که از این سفر منصرف شود و اگر ناچار میخواهد برود از او سعایت نکند. علی قبول نکرد و نزد یحیی رفت و به وسیله او پیش هارون بار یافت و گفت: از شرق و غرب ممالک اسلامی مال به او میدهند تا آنجا که ملکی را توانست به سی هزار دینار بخرد.
هارون در آن سال به حج رفت و در مدینه امام و جمعی از اشراف به استقبال او رفتند. اما هارون در کنار قبر حضرت رسول (ص) گفت، یا رسول اللّه از تو پوزش میخواهم که موسی بن جعفر را به زندان میافکنم، زیرا او میخواهد امت تو را بر هم زند و خونشان را بریزد. آنگاه دستور داد تا امام را از مسجد بیرون بردند و او را پوشیده به بصره نزد والی آن عیسی بن جعفر بن منصور فرستادند. عیسی پس از مدتی نامهای به هارون نوشت و گفت که موسی بن جعفر در زندان جز عبادت و نماز کاری ندارد یا کسی بفرست که او را تحویل بگیرد و یا من او را آزاد خواهم کرد.
هارون امام را به بغداد آورد و به فضل بن ربیع سپرد و پس از مدتی از او خواست که امام را آزاری برساند، اما فضل نپذیرفت و هارون او را به فضل بن یحیی بن خالد برمکی سپرد. چون امام در خانه فضل نیز به نماز و روزه و قرائت قرآن اشتغال داشت فضل بر او تنگ نگرفت و هارون از شنیدن این خبر در خشم شد. هارون عبّاسی، وجود امام کاظم (ع) را در زندان نیز تاب نیاورد و فرمان داد ایشان را مسموم کنند.
آخر الامر یحیی امام را به سندی بن شاهک سپرد و سندی آن حضرت را در زندان مسموم کرد.
بدین سان، امام (ع) به سال ۱۸۳ هجری قمری در ۵۵ سالگی در زندان بغداد به شهادت رسید. چون آن حضرت وفات یافت سندی جسد آن حضرت را به فقها و اعیان بغداد نشان داد که ببینند در بدن او اثر زخم یا خفگی نیست. بعد او را در باب التبن در موضعی به نام مقابر قریش (کاظمین عراق) به خاک سپردند.
فرزندان امام موسی کاظم (ع)
بنا به گفته شیخ مفید در ارشاد امام موسی کاظم (ع) ۳۷ فرزند پسر و دختر داشت که ۱۸ تن از آنها پسر بودند و علی بن موسی الرضا (ع) امام هشتم افضل ایشان بود از جمله فرزندان مشهور آن حضرت احمد بن موسی و محمد بن موسی و ابراهیم بن موسی بودند.
یکی از دختران آن حضرت فاطمه معروف معصومه سلام الله علیها است که قبرش در قم زیارتگاه شیعیان جهان است، تعداد اولاد آن حضرت را کمتر و بیشتر نیز گفته اند.
نظر شما