تجربیات تنها داور بین المللی بسکتبال بانوان

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما؛ فهیمه علیمرادی به عنوان تنها داور بین المللی بانوان ایران بعد از تایید حجاب در بسکتبال فرصت پیدا کرد که در دو رویداد نوجوانان و جوانان دختر آسیا و مسابقات قهرمانی باشگاه‌های غرب آسیا قضاوت کند.

این داور جوان بعد از تجربه مسابقات قهرمانی زیر ۱۸ سال دختران آسیا در گفتگو با خبرنگار ما درباره نحوه انتخاب خود و تجربیات این سفر توضیح داد:

تنها داور بین المللی خانم در بسکتبال هستم

به نظرم در حق داوران خانم تا حدی اجحاف شده است. قبل از اینکه من داور بین المللی شوم، ۱۲ داور خانم با درجه بین المللی داشتیم که فدراسیون جهانی بسکتبال (فیبا) یکباره سیستم داوری خود را تغییر داد و فقط یک سهمیه برای بانوان ایرانی در نظر گرفت. یکی از دلایلش هم این بود که با ممنوعیت حجاب در بسکتبال، اصلا شرایط قضاوت بین المللی نداشتیم.

 

زماني که فاطمه کرم زاده نایب رئیس بانوان بسکتبال بود، نوبت بین المللی شدن به من رسيد. ضمن اينکه فدراسیون جهانی به داوران بالای ۳۵ سال اجازه آزمون بین المللی نمی‌داد و بسیاری از داوران خانم بالای ۳۵ سال داشتند. به همین دلیل هم با توجه به اینکه ۳۰ سال داشتم، این اجازه را پیدا کردم و چند ماه بعد هم مجوز حجاب در مسابقات بین المللی بسکتبال صادر شد.

امیدوارم داوران خانم بیشتری بین المللی شوند

در حال حاضر فقط من داور فعال فیبا هستم؛ اما امیدوارم داوران خانم بیشتری با رایزنی به عنوان داور بین المللی معرفی شوند. یکی از اتفاقات بد برای داوران خانم این است که رویداد‌های کمتری نسبت به آقایان دارند. داوران آقا در مسابقات جام جهانی رده‌های سن مختلف، المپیک آسیایی و رویداد‌های دیگر، شانس قضاوت دارند. اگر داوران خانم هم در این حد فرصت قضاوت داشتند، تجربیات بسیار خوبی به دست می‌آوردند.

 

ما باید خیلی بدویم تا به آن‌ها برسیم، به خصوص در زمینه تغییرات قوانین داوری، روش قضاوت، سبک سوت زدن و مسائل دیگر که با توجه به اعزام‌های زیاد آقایان به آن‌ها سریعتر منتقل می‌شود.

 

ضمن اينکه آقایان به مسابقات جنجالی عادت دارند و حتي از مسابقات نوجوانان و جوانان دختر تعجب می‌کنند که چقدر آرام است. خودم وقتی با تیم نفت آبادان به مسابقات باشگاه‌های غرب آسیا رفتم، با چیز‌های جدیدی مواجه شدم. جو متفاوتی که با بازیکنان و مربیان تیم‌های عربی وجود داشت، قبلا ندیده بودم. گاهی خشن و بداخلاق بودند که رفتار و مدیریت دیگری را می‌طلبید.

پارسال در مسابقه بین المللی شوکه شدم

مسابقات نوجوانان آسیا ۲۰۱۷ اولین تجربه قضاوت بین المللی من بود که یکباره با این تجربه شوکه شدم. دلیلش این است که طبق تصورات قبلی احساس می‌کنی که خیلی خوب هستی، در حالی که فاصله زیادی با سایرین داری. امسال با اعتماد به نفس خیلی بیشتری به مسابقات جوانان آسیا رفتم، چون از قبل تغییر قوانین را مطالعه کرده بودم و چند ماه تمرین برای تست آمادگی جسمانی داشتم. با توجه به اطلاعات و آگاهی بیشتر احساس می‌کنم که قضاوت‌های بهتر و پخته تری هم در مسابقات جوانان آسیا داشتم.

بازخوردی هم که از هروس آوانسیان سرپرست داوران در این مسابقات گرفتم، این بود که نسبت به پارسال بهتر شده ام.

 

دختران دسته آ سرعت بالایی دارند

من سه قضاوت در مسابقات دسته آ جوانان آسیا داشتم. مسابقات تیم‌های ژاپن مقابل نیوزیلند، مالزی مقابل نیوزیلند و اندونزی مقابل مالزی را سوت زدم. تیم‌های زیر ۱۸ سال دختران بازی‌های خوبی با سرعت بالا دارند. مسابقه ژاپن و نیوزیلند براي مثال از نظر سرعت یا کیفیت فوق العاده بود.

به طور کلی ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و چین در بخش بانوان بی نظیر هستند و مسابقات آن‌ها قشنگ می‌شود. تنها آرزویم این است که خانم‌های بیشتری از ایران به چنین مسابقاتی اعزام شوند و همه داوران، طعم میادین بین المللی را بچشند، چون تجربه متفاوت و خوبی است. شخصا با حال خوبی به ایران برگشتم و در هر بازی می‌فهمیدم که در حال تغییر هستم. به طوری که در مسابقه آخر برای نخستین بار در دو سال اخیر، هیچ ایرادی از کارم نگرفتند و این به معنی پیشرفت است.

هنوز جای کار زیادی دارم

با همه تعاریفی که شنیدم، باز هم به نظرم خیلی جای کار دارم. اگر بگویم کارم عالی بود، همچنان در همین سطح می‌مانم، در حالی که باید نگاهم را حرفه ای‌تر کنم و مانند داوران الیت ایران با برنامه باشم. هر چند باز هم امیدوارم فیبا این موقعیت را به سایر داوران خانم ایرانی هم بدهد و اعزام‌های بیشتری داشته باشیم. وقتی من به تنهایی اعزام می‌شوم، حجم مطالبی که با خود به ایران می‌آورم، خیلی زیاد می‌شود. اگر به تنهایی این مطالب را اجرا کنم و برای بقیه جا نیفتاده باشد، شرایط سخت می‌شود.

امیدوارم در زمینه داوری بانوان، طبق اصول فیبا همقدم پیشرفت کنیم. کلاس‌های آموزشی و کلینیک‌های داوری با حضور مدرسان خارجی خیلی به ما کمک می‌کند.

زیر ذره بین بودم

در جریان مسابقات قهرمانی دختران جوان آسیا خیلی زیر ذره بین بودم. در هر بازی فشار زیادی رویم بود که با تمرکز بالا قضاوت کنم. کوچکترین حرکت اشتباه را در فیلم نشان می‌دهند. جالب است یکی از موارد را بگویم که به ما نشان دادند فيلم در فلان دقیقه از بازی، نشان می‌دهد نگاهت به بیرون چرخیده است، یعنی در این حد ریز هستند که نگاه یک لحظه داور را زیرنظر می‌گیرند. با توجه به این شرایط هر بازی بین المللی به اندازه ۵۰ مسابقه سوپرلیگ ایران ارزش قضاوت دارد.

هدف بزرگم المپیک و جام جهانی است

هدف‌های خوب و روشنی در داوری دارم، به شرطی که شرایط وجود داشته باشد. از حالا باید هر روز خودم را به روز کنم و اطلاعات بیشتری به دست آورم. من بین خودم و خانم‌های دیگر در سطح آسیا، تفاوت زیادی نمی‌بینم، البته به جز چند داور الیت از آسیای شرقی که سطح متفاوتی دارند.

تنها فرق ما با داوران شرق آسیا در این است که آن‌ها رویداد‌های مختلفی در منطقه خود دارند که برای ما وجود ندارد. وگرنه از خدا می‌خواهم که در مسابقات سطح بالا سوت بزنم. آرزوی هر داوری است که در جام جهانی و المپیک سوت بزند، این آرزو برای شخص من دور از دسترس نیست، به خصوص حالا که می‌دانم با داوران خانم دیگر فاصله زیادی ندارم.