بوی بهشتِ گمشده در توس می‌وزد

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز اصفهان؛ یازدهم ذی القعده، با طلوع خورشیدی درخشان در خانه موسى بن جعفر(ع) زمین و آسمان غرق در شور و سرور می شود.
در این روز طوبای رأفت بر روی دستانِ پر مهر "نجمه خاتون" گل می کند و کوچه پس کوچه های های شهر پیامبر عطر خوش "شمش الشموس" می گیرد و آسمانیان شادی کُنان بارانِ پر برکتِ صلوات را به خانه "باب الحوایج" فرو می فرستند.
پدرش موسي بن جعفر(ع) این نوزادِ نورانی را به دستان مادرش نجمه خاتون می سپارد و می فرماید: او را بگير و خوب نگهدار زيرا او بقيه‌الله در زمين است.
او را "رضا" لقب داده اند چرا که پسندیده پروردگار در آسمان و رسول خدا و ائمه هدی در زمین بود و حتی دشمنان و مخالفانش نیز از او راضی بودند.

عالم آل محمد و سومين پاسدار بحر علوم می آید با چلچراغی از نور و هدایت تا جهان را از تاریکی جهالت «عباسیان» برهاند.
هشتمین ولی پروردگار و سومین علیِ نبی(ع) طلوع می کند تا قبله گاه ِآفتابِ ایرانیان شود و مشعل دار راه حقیقتِ همه زمینیان!
می آید مولایی که نهایت آرزوی سوخته دلان است و در تمامی غربت ها،غریب نوازِ غریبان جهان!
می آید پیشوایی که قله های بلند دانش و معرفت را در شمالی ترین نقطه اسلام در سرزمین توس بنا می کند و خراسان می شود حرم امنِ آهوان و بی پناهان عالم.
و یازدهم ذی القعده دل های شکسته اما پر امید من، تو و همه زمینیان به تماشای گنبدی طلایی می نشیند و سرمست نگاه مهربان ضامن آهو می شود؛ در این لحظه های ناب ریه هایمان پر از تازگی می شود، کنار پنجره فولادش، گوشه ضریح پر نورش یا صحن انقلاب و گوهرشادش یا شاید گوشه خلوتی در حرم امنش و زیر لب صلوات خاصه اش را زمزمه می کنیم:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى الْإِمَامِ التَّقِيِّ النَّقِيِ‏ وَ حُجَّتِكَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّيقِ الشَّهِيدِصَلاَةً كَثِيرَةً تَامَّةً زَاكِيَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَوَاتِرَةً مُتَرَادِفَةً كَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ
نگارنده :مرضیه قاسمی