انتقاد وزیر صهیونیست از ضعف ارتش اشغالگر در برابر فلسطینی ها

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما به نقل از پایگاه اینترنتی عربی 21، عضو کابینه امنیتی رژیم صهیونیستی از ضعف ارتش این رژیم در تامین امنیت صهیونیستها انتقاد کرد.
نفتالی بنت وزیر آموزش رژیم صهیونیستی در گفتگو با روزنامه معاریو گفت اکنون نگرانی درخصوص جان نظامیان اسرائیلی به نقطه ضعف اصلی ارتش اسرائیل تبدیل شده و به همین علت ارتش اسرائیل از انتشار اخبار مربوط به حملاتی که به نیروهایش می شود خودداری می کند.
وی گفت: به همین علت اعتمادم را به ارتش اسرائیل از دست داده ام.
اوری ملیشتاین کارشناس نظامی اسرائیلی نیز در گفتگو با روزنامه معاریو گفته است: هر یکشنبه با رئیس شورای امنیت ملی اسرائیل دیدار می کنم و گزارشی هفتگی از وی دریافت می کنم. من به عنوان عضو کابینه امنیتی اسرائیل همواره به علت مشکلات امنیتی اسرائیل نگران هستم.
وی افزود: تجربیات سیاسی و امنیتی و اجتماعی سران اسرائیل ناشی از سوابقی است که در پست های ارشد ارتش داشته اند. موشه دایان، ایگال الون، اسحاق رابین، حائیم بارلیو و دیوید الیعازر همگی از اعضای سازمان پالماخ بودند و نسل جدید سران اسرائیل از یگان چتربازان اسرائیل بوده اند که برجسته ترین آنها آریل شارون، موتی گور، رافائیل ایتان، موشه لوی، دان شومرون، آمنون لوکین شاحاک هستند. برخی از آنها نیز از فارغ التحصیلان ستاد کل هستند و ایهود باراک، بنیامین نتانیاهو و موشه یعلون و نفتالی بنت که در واحد 8200 یگان اطلاعاتی خدمت می کردند از آن هستند.
نفتالی بنت که عضو کابینه امنیتی و سیاسی است می گوید: ارتش اسرائیل در جبهه غزه از تامین امنیت اشخاص ناتوان است. نیروهای ارتش در آخرین جنگ نتوانستند وارد مرکز نوار غزه شوند و به حملات هوايی به این منطقه اکتفا کردند. ارتش هنوز راهی برای دفاع از شهرک نشینان ساکن اطراف غزه که در معرض تهدیدات تونل ها هستند ارائه نکرده است. دهها بار به این مناطق نفوذ صورت گرفته است.
بنت که رئیس حزب «خانه یهودی» است افزود: در صورت موفقیت افراد مسلح فلسطینی در حمله به مناطق مرزی و شهرک ها از طریق تونل ها، فاجعه بزرگی برای اسرائیل خواهد بود. افسران ارتش در تشریح علت عدم حمله زمینی به غزه به علل اطلاعاتی اشاره می کنند.
وی افزود: به تازگی متوجه شده ام که یکی از مهمترین علل خودداری از ورود به غزه، عدم تمایل به درگیری مستقیم میان نیروهای ما و طرف مقابل بوده است. البته من هم بهره بردن از هواپیما را برای اجرای مأموریت های نظامی ترجیح می دهم اما این نگرانی در حاشیه بسیاری از تصمیم گیری های عملیاتی ارتش وجود دارد و تشریح کننده بسیاری از تصمیمات است.
بنت افزود: ارتش باید نخست برای مردم و سیاستمداران احساس امنیت فردی به وجود بیاورد. اما آنچه واقعیت دارد این است که در سال 2014 طی عملیات صخره سخت در غزه من از خود ارتش بیشتر خواستار اجرای عملیات پرحجم در غزه بودم. نباید از این مسئله به سادگی گذشت. ارتش باید همواره کارآمد و قاطع تر از سیاستمداران باشد. این موضوع را از موشه دایان آموختیم. این موضوع در جنگ شش روزه 1967 نشان داده شد. اما امروز با تأسف بسیار اوضاع این گونه نیست.
بنت افزود: ما امروز نمونه ای به جای نوار غزه داریم که در کرانه باختری است. ما در کرانه باختری حضور نظامی و غیرنظامی داریم. این دو را به یکدیگر مرتبط می دانم. اگر ما به حضور غیرنظامی و شهرک نشینان در این منطقه پایان دهیم و فقط در آن حضور نظامی داشته باشیم تا پنج سال دیگر به حضور نظامی در این منطقه نیز پایان خواهیم داد. به این شکل است که نیم میلیون شهرک نشین در کرانه باختری برخلاف غزه در معرض حملات خمپاره ای و حفر تونل قرار نگرفته اند.
بنت افزود: ارتش اسرائیل این توان را دارد که ساعت 3 بامداد افراد مسلح فلسطینی را در کرانه باختری بازداشت کند. به همین علت است که در این منطقه هیچ تهدید جدی قریب الوقوعی وجود ندارد. هزینه این دستاورد نیز درگیری و تماس روزمره است...اگرچه این مسئله دلگرم کننده یا خوب نیست و همواره احتمال کشته شدن نظامیان ما وجود دارد اما در مقابل، دیگر شاهد انفجار اتوبوس ها در تل آویو و قدس نیستیم. این دستاورد حاصل احداث دیوار حائل نیست بلکه به سبب حضور مستقیم در مناطق فلسطینی است.
زمانی که از اوضاع کنونی غزه سخن گفته می شود ارتش اسرائیل خود را درگیر این تئوری تازه می کند که برای مقابله با هرگونه تهدید امنیتی راه حلی تکنولوژیکی وجود دارد. امروز بادبادک ها مزارع اسرائیلی را به آتش می کشند و ما باید اقدامات بازدارنده بیشتری انجام دهیم و بیش از هرزمان دیگری با فلسطینی ها اصطکاک داشته باشیم. کسانی که بادبادک یا بالن حاوی مواد منفجره هوا می کنند باید به عنوان فرد مسلح شناخته شوند. من تفاوتی میان کسانی که حملات خمپاره ای می کنند با کسانی که بادبادک هوا می کنند نمی بینم اگر چه ممکن است بادبادک بازها کودک باشند.