اولین روستای بدون بیکار ایران

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز کُردستان، این داستان زندگی شرافت خانم است، زنی از اهالی روستای "چور" که از زرق و برق زندگی شهری، گلسازی را آموخت آن هم نه با لوازم و سایل مصنوعی بلکه با گل و گیاهانی که در طبیعت سرسبز روستایشان پیدا می شد.
گل و‌ گیاهان را می‌آورد، خشک می‌کند و آنها را با رنگ های فانتزی رنگ و جلا می دهد و در سبد و گلدان گل آرایی می کند.
می گوید: در چیدن سفره عقد عروس و پخت و پز هم دستی دارد.
شرافت خانم یکی از 80 بانوی عضو صندوق خرد تعاونی روستای "چور" است که حالا وضع زندگیش روبه راه شده است و می خواهد دست ساخته های خود را در بازار شهر عرضه کند.
خانم های جوان روستا هم به گیوه بافی مشغول هستند، پای افزاری که پارسال به نام مریوان ثبت جهانی شد.
ثریا خانم 28 سال دارد و هنرش را از سال ۸۶ دنبال می کند، گواهی مهارت این رشته دارد و با کمک همسایه هایش فاطمه خانم و شریفه خانم هر هفته به شهر می روند و وسایل لازم برای کلاش بافی را از صاحبکارشان می گیرند و هر هفته سه جفت کلاش می بافند و برای هر کدام هم 28 هزار تومان دستمزد می گیرند.
ثریا می خواهد با جمع کردن پولهایش، گوسفند بخرد و خود تولید کننده مواد غذایی سالم و تازه شود.

طلا خانم تنها خیاط روستا و کُردی دوز است، برای خانم های روستا از پارچه های رنگی، لباس های کردی زیبا می دوزد.
می گوید: کارت یارانه اش را وثیقه صندوق گذاشته و از آنجا وام آورده و چرخ خیاطی گرفته است.
از کسب و کارش راضی است و حالا روزی 5 دست لباس می دوزد.
البته در کنار خیاطی به همسرش در زنبورداری هم کمک می کند؛ 100 کندو دارند و 100 کیلو عسل طبیعی تولید می کنند.
میخک بند، اسم گردن آویز و کمربندهایی است که زنان کُرد از آن استفاده می کنند و شادیه خانم از این کمربندها و گردن بندها درست می کند.
لوازم اولیه آن هم میخک و منجوق و کمی نخ است، هزینه چندانی ندارد ولی زحمت زیادی می خواهد و شادیه با درست کردن این زیورآلات خوشحال است.
می‌گوید: روزی ۴ یا ۵ کمربند درست می‌کند و به قیمت ۸ هزار تومان می‌فروشد.
نقلی خانم رحمانی، از همان زن‌هایی است که می‌گویند از هر انگشتش ۱۰ هنر می‌بارد.
عضو هیأت مدیره صندوق خرد زنان روستایی است و بانی اشتغال بسیاری از خانم های روستا خود اوست.
از سال 86 صندوق را اداره می کند و می گوید: موجودی صندوق در حال حاضر 50 میلیون تومان است و 200 فقره وام بدون بهره هم به متقاضیان داده است.
قانون پرداخت وام هم این است که هر کس بر اساس موجودی خود تا ۴ برابر می تواند وام بدون سود ببرد و زمان بازپرداختش هم سالانه است.
دادا نقلی متولد ۱۳۴۴ است، می گوید: همسرش بیمار است و هر ۴ عضو خانواده اش را در شغل‌هایی که خودش دست و پا کرده مشغول کرده است.
عرقیات و روغن انواع گل و ‌گیاه را می‌توانی در محصولات دادا نقلی پیدا کنی در کنار این‌ کار به پرورش گل‌های آپارتمانی و زینتی هم مشغول است و همزمان با این کارها، بافندگی، پخت و پز غذاهای محلی و پرورش زنبور عسل را هم انجام می‌دهد.
مشکل تولیدات روستایی را نبود بازار فروش عنوان می‌کند و امیدوار است هفته بازار روستایی را راه‌اندازی کنند.

مردان روستا هم بیکار نیستند، کاک باقی گله بزرگی دارد و از صندوق کارآفرینی امید وام آورده تا محور تولید در روستایشان باشد.
اگرچه بیشتر آنها در زمینه کسب و کارهای مرتبط با کشاورزی و دامداری است اما تنها به این بسنده نکرده اند.
تولید مصنوعات سنگی از جمله کارهایی است که دو برادر به آن مشغولند، می گوید: گاوداری داشتند امّا نتوانستند موفق باشند، بعد از گاوداری به مرغداری پرداختند، امّا باز هم زمین خوردند تا اینکه این حرفه را آموختند و حالا وضعشان خوب است.
هر کدام از اهالی روستا، به کاری مشغولند و روستایشان اولین روستای بدون بیکار کشور است.
روستای "چور" در شهرستان مرزی مریوان که در عمق جاده سنندج ـ مریوان است و از جمله روستاهای گردشگری کُردستان هم به شمار می رود.
مرزنشینان مرزداری که در سالهای دور در عرصه دفاع از مرزهای جغرافیایی مشغول نبرد با دشمن داخلی و خارجی بودند، حالا در جبهه اقتصادی هم سربلندانه، با تولید و کار، بیکاری را در روستایشان ریشه کن کرده اند.

اشتغال در چور واقعی است

رییس شورای اسلامی روستا می‌گوید: چور شغل کاذب ندارد.
کاک خالد سوری می گوید: روستا 175 خانوار با 585 نفر دارد و نیروی انسانی، آب و هوای خوب، طبیعت بی‌نظیر گردشگری و منابع خدادادی مهمترین دارایی‌های روستاست.
وی با قدردانی از خدمات نظام جمهوری اسلامی، گفت: ایجاد مشاغل خانگی روستایی و ارتقای وضعیت اقتصادی خدماتی است که فراموش نمی‌شود.

مدیرعامل صندوق کارآفرینی امید کُردستان که متولی برگزاری جشن در روستای بدون بیکار "چور" است، گفت: برنامه‌های این صندوق در چند سال اخیر از فرد محوری به طرح محوری تغییر کرده است.
فرزان عزت پور، افزود: یکی از طرح‌های دیگر هم روستای بدون بیکار است که کلید شروع آن را جهاد کشاورزی در قالب صندوق‌های خرد روستایی زد و پس از آن بود که صندوق کارآفرینی امید هم وارد عمل شد.
وی افزود: از سال ۹۴ تاکنون یک میلیارد و ۸۸۰ میلیون تومان در بخش‌های مختلف به ۱۱۵ متقاضی در "چور" پرداخت شد تا امروز شاهد جشن روستای بدون بیکار باشیم.
وی با اشاره به برنامه‌ریزی برای تبدیل ۴ روستای دیگر استان به روستای بدون بیکار تا پایان سال، گفت: "قمچقای" بیجار، "رامل" دهگلان، "سرتیپ‌آباد" قروه و یکی از روستاهای سنندج در این طرح هستند.

تلاش برای ساماندهی بازار فروش

فرماندار مریوان می‌ گوید: ۳۸۰ نفر از ساکنان روستا، تسهیلات ایجاد شغل دریافت و کسب و کارشان را راه انداخته‌اند.
محمّد شفیعی، نبود بازار فروش را از مشکلات روستاییان اعلام کرد و گفت: از آنجا که این روستا در عمق مسیر سنندج ـ مریوان قرار دارد که برای ثبت ملی این روستا به عنوان اولین روستای بدون بیکار کشور تلاش خواهیم کرد.
وی افزود: برای حل معضل بازار فروش، نمایشگاههای دائمی و بازارچه های هفتگی را در مناطق مختلف در نظر می گیریم.

 

مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی کُردستان هم سهم طرح توسعه مشاغل روستایی استان را ۲۶۰ میلیارد تومان اعلام کرد و گفت: تاکنون ۲۰۰ میلیارد تومان طرح به بانک‌ها معرفی شده است.
برهان صلواتی یکی از برنامه‌های مهم دولت را توسعه پایدار مشاغل روستایی برشمرد و افزود: شرایط و زمینه‌های آموزش و پژوهش فراهم است.

آغاز حرکت و تلاش از روستاهای محروم

و حالا صدای "نه" به تحریم های اقتصادی و "بله" به اقتصاد مقاومتی از روستاهای مرزی و دورافتاده کُردستان به گوش می رسد.
استانی که اگرچه هنوز از زیرساختهای لازم توسعه برخوردار نیست، امّا همت بلند مردمش، الگویی برای همه مردم ایران شده است.

 

گزارش از : کلثوم مومنی