داوری: بسکتبال را از تهران تمرکز زدایی می‌کنیم

 

داوری در گفتگویی تلفنی با خبرنگار ما درباره برنامه های خود توضیح داد:

 

با توجه به اینکه در مدارک ارائه شده نقصی وجود داشت، مدارک کامل را با یک هفته تاخیر ارائه کردم. خب بعد از اعلام تایید صلاحیت‌های ابتدایی مجبور به سکوت بودم تا کار درست شود و با تلاش این چند روز مشکل حل شد.

قبل از اینکه وارد این فضا شوم، بازیکن بسکتبال بودم و همه سختی‌های ممکن در این رشته را چشیده ام. بعد از دوران بازیگری تصمیم گرفتم که وارد فاز مدیریتی شوم. واقعیت این است که در چند سال آخر بازی و یک سال مدیریت استانی، خیلی از مشکلات بسکتبال را از نزدیک لمس کردم. چالش‌های هیئت‌های استانی را از نزدیک دیدم، اگر هیئتی می‌گوید مشکلاتی دارند، من این شرایط را کاملا متوجهم. شرایط کار در هیئت‌های استانی واقعا مشکل است و همین مشکلات برای خودم هم اتفاق افتاد.

اوایل برای ثبت نام در انتخابات فدراسیون راغب نبودم. بسیاری از همسن هایم تشویق کردند که در انتخابات ثبت نام کنم. ابتدا فرصت برای فکر کردن خواستم، چون فدراسیون در واقع عرصه مدیریتی بالاتری نسبت به هیئت هاست و قطعا نیاز به مسائلی سوای بحث فنی دارد. تا زمانی که برخی مسائل حل نشد، با اطمینان درباره ورود به انتخابات تصمیم نگرفتم. مسائلی مثل اسپانسر‌ها و برنامه که در فرصت کوتاه بعد از رفتن مشحون شاید خیلی زمان نبود که تیم اقتصادی و فنی جمع کنم. همچنین ارتباطاتی لازم داشت و باید با افرادی از جمله همه هیئت‌ها صحبت می‌کردم. این موارد مزید برعلت بود که محتاطانه وارد این فضا شوم.

تا این لحظه تقریبا مشکلات را به طور کامل برطرف کرده ام.

این جوان بودن مزایا و معایبی دارد. یکی از مزایای آن انرژی زیاد است. کار‌های هیئت اصفهان هم واقعا زیاد بود و خوشبختانه در این یک سال با انرژی زیادی در هیئت کار کردم. بحث تجربه را هم قطعا می‌توان با مشاوران و تیم خوب جبران کرد. ضمن اینکه من از جهرمی وزیر ارتباطات که جوانتر نیستم، ایشان هم قطعا مشاوران خوبی دارد.‌

نفراتی سالم و مورد تایید بسکتبال هستند که در محفل خصوصی دوستان اعلام می‌کنم تا همه را متقاعد کنم که تصمیمم برای ورود به انتخابات احساسی نیست.

من خیلی دیر در انتخابات فدراسیون ثبت نام کردم و یکی از دلایل دیر آمدنم این بود که برخی کاندیدا‌های عزیز هنوز ثبت نام نکرده بودند، با آن‌ها تماس گرفتم که آیا در انتخابات حضور پیدا می‌کنند، هیچ کدام با قطعیت صحبت نکردند. از طرفی با توجه به اینکه در بسکتبال همه چیز به تخصص ارتباط دارد، از خیلی‌ها اجازه گرفتم و وارد انتخابات شدم. برخی از دوستان هم تا آن لحظه برای ثبت نام نیامده بودند و بعدا آمدند.

مشکلات این هیئت زیاد بود، به خصوص اینکه صادق زاده رئیس هیئت سابق در یک سال قبل از آن اصلا حضور نداشت. اولین کار این بود که در بخش پایه‌ها بسیار منسجم و منظم برای مسابقات قهرمانی کشوری فعالیت کردیم. اگر چه هنوز شرایط برایم قابل قبول نبود و توقع دیگری داشتم. اگر قرار بر بازگشت به هیئت باشد، مسابقات استانی را تدوین می‌کنیم و تغییراتی در آن رقابت‌ها ایجاد خواهیم کرد.

با این وجود برگزاری مسابقات به حالت لیگ برای شروع کار خوب بود. در بحث استعدادیابی از آموزش و پرورش هم ارتباطات خوبی ایجاد کردیم، چون ۱۰۰ درصد استعداد بسکتبال از آموزش و پرورش کشف می‌شوند.

تیم سوپرلیگ بانوان را حفظ کرده و تیم زیر ۲۳ سال آقایان را دوباره وارد لیگ کردیم، با توجه به اینکه بسیاری از نیرو‌های خوب استان به خاطر نبود تیم در حال محو شدن بودند. این کار‌ها را به کمک هیئت رئیسه و همچنین لطف باشگاه فولاد ماهان انجام دادیم. اگر تیم به لیگ برتر صعود کند، باز هم با اسم فولاد مبارکه وارد مسابقات می‌شویم، متاسفانه باشگاه ریشه دار ذوب آهن مشکلات زیادی داشت و به طور کامل از بسکتبال کنار کشید، خوشبختانه در این شرایط فولاد مبارکه وارد شد.

از طرفی جوانگرایی در بین بازیکنان، مربیان و کادر مدیریت انجام دادیم و از بزرگانی مثل شهامت نژاد و امجد کمک گرفتیم.

صحبت هایم را انجام داده ام و لطف زیادی به من داشته اند، با این وجود تصمیم نهایی رأی دهنده‌ها چیز دیگری است. به نظرم بد نیست که اعضا مجمع با نسل جوان صحبتی داشته باشند و تفکرات من را هم بدانند. برخی چیز‌ها را در مجمع مطرح می‌کنم که خیلی جدید هستند و شاید در فدراسیون‌های دیگر هم ندیده باشیم.

بحث همه در حال حاضر حمایت مالی است، من بحث حمایت مالی را ندارم و دنبال اقتصاد در ورزش هستم تا فدراسیون از حمایت دولتی خودکفا شود. اگر این ایده اجرایی شود که وابستگی به بودجه را حدود ۶۰ درصد کاهش می‌دهد. تیم افتصادی ام و همچنین شرکت‌های حامی را به صورت مکتوب در مجمع معرفی می‌کنم. یک کمیته اقتصادی که بحث حمایت‌های مالی را از دوش بسکتبال برداریم. شأن هیئت‌های بسکتبال این نیست که دائم درگیر مسائل مالی باشیم و باید آرامش خاطری وجود داشته باشد که فقط معطوف به بسکتبال شود. با هیئت‌ها هم در این مورد صحبت کرده ام و گفتم که راهکار‌هایی وجود دارد و این راه‌ها را پی گیری می‌کنم.

اجازه بدهید این موضوع را به همراه برنامه‌های دیگر در مجمع مطرح کنم. فقط چند مورد دیگر از برنامه هایم را بگویم که به دنبال تمرکززدایی بسکتبال از پایتخت هستم و می‌خواهم به نحوی بارِ امور را به مناطق دیگر ببرم، چون برای توسعه بسکتبال نیاز است که این رشته همه گیر شود.

ما هر استانی را یک پروژه می‌بینیم که برای هر کدام باید منابع، امکانات و برنامه استراتژیک جدا داشت. بعد از انتخابات گروهی وارد استان‌ها می‌شوند تا منابع و شرایط را تشخیص دهند، بعد از آن برنامه استراتژیک جداگانه‌ای برای هر استان در نظر می‌گیریم. برای مثال استان‌هایی مثل سیستان، اردبیل و .. که محدودیت‌هایی وجود دارد، برنامه‌های خاص خود را لازم دارند و استان‌های دارا هم نیاز به برنامه‌های جداگانه دارند، هر چند هدف یکی است.

این تهران زدایی بسکتبال در سطح کمیته‌ها و تشکیلات فدراسیون انجام می‌شود؟

نه، بیشتر برنامه‌ها را می‌گویم که از مناطق استفاده بهتری شود. فقط نیاز داریم هیئت‌ها که بازو‌های فدراسیون هستند، فعالتر شوند. به شرطی که دغدغه‌ها تقریبا برطرف شود و کار‌هایی که نیاز داریم، انجام شود. هر کدام از هیئت‌ها یک فدراسیون کوچک هستند و مطمئنم با راه افتادن این چرخه، بازیکن سازی و استعدادیابی هم انجام می‌شود. قبلا بازیکنان از تیم‌هایی مثل ذوب آهن بیرون می‌آمدند که رده‌های پایه داشتند و خودشان به تیم ملی بازیکن می‌دادند، کاری که مهرام و پتروشیمی در حال حاضر انجام می‌دهند و استعداد جذب می‌کنند، با این وجود هنوز استعداد‌هایی مثل نسل طلایی را معرفی نکرده ایم و باید این کار را دوباره انجام دهیم. در این میان آموزش مربیان و داوران هم مطرح است.

به نظرم بسکتبال بانوان هنوز بخش بکری است که می‌توان روی آن کار کرد و البته زود هم جواب گرفت. کار‌های زیادی برای این بخش داریم و مسائلی در برنامه خود در نظر گرفته ایم.

اولین کار این است که در مجمع انتخاب شویم، بعد کمیته مربیان را به سرعت تشکیل می‌دهیم. منظور این است که یک نفر واحد نباید تصمیم بگیرد و از همین کمیته، مربی را انتخاب می‌کنیم. تیم‌های پایه هم که بحثی کاملا جداگانه نسبت به تیم ملی بزرگسالان دارند.

نکته دیگری هم مانده است؟

امیدوارم در فضای انتخابات، هیچکس اتفاق بدی را برای دیگران رقم نزند. من هیچوقت دوست ندارم کسی را کوچک کنم، چون در شأن مملکت نیست؛ اما در فضای مجازی دیده ام که صحبت‌هایی درباره خودم و سایرین انجام شده است. به نظرم در فضای فعلی بسکتبال فقط نیاز است که به هم کمک کنیم. اگر شخص دیگری هم رئیس شود، خودم کاملا در اختیارش هستم تا در کنار هم شروع به سازندگی کنیم. بسکتبال واقعا رئیس نمی‌خواهد، به یک خادم نیاز دارد که کمک به گرداندن چرخ بسکتبال کند.