هاشمی: برخی از روی منافع به فدراسیون نزدیکتر شدند

مصطفی هاشمی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما درباره اینکه امسال هم اعتقاد به ناحقی در لیگ برتر داشت، توضیح داد: در ۱۴ یا ۱۵ سال کارم فرهنگ جدیدی را باب کردم که همیشه همه تقصیرات را برعهده می‌گرفتم. در این سال‌ها شاید خیلی مواقع اعتقاد داشتم که به ناحق باخته بودم و تا دو سال قبل هیچ وقت درباره آن صحبت نکردم، خودم همیشه باخت را به گردن می‌گرفتم.

وی با تاکید براینکه خداوند شهامت گفتن حرف راست را به او داده است، افزود: پارسال بیشترین واکنش را بعد از باخت به اراک داشتم و هنوز هم می‌گویم که آن مسابقه پلی آف دانشگاه آزاد مقابل اراک، یک فاجعه بود. در طول فصل هم اذیت شده بودم؛ اما با سکوت و مدارا پیش می‌رفتم. باشگاه هم علاقه‌ای به رسانه‌ای کردن مسائل نداشت.

هاشمی گفت: در مسابقه آخر پلی آف پارسال مقابل اراک اتفاقاتی افتاد که متاسفانه همه به نحوی چشم خود را روی آن بستند. به هر حال آن فصل تمام شد. امسال شاید شرایط به آن پررنگی نبود؛ اما باز هم چند جا اذیت شدیم.

سرمربی شیمیدر با تاکید براینکه این مسائل جزئیات است، ادامه داد: کلیت ماجرا این است که در این دو سال شرایط با قبل فرق می‌کرد. دلیلش هم تغییراتی است که شاید بعد از انتخابات فدراسیون اتفاق افتاد وگرنه مشحون از قبل هم در فدراسیون بود و ما از این حرف‌ها نمی‌زدیم. به نظرم بعد از انتخابات، تغییرات مضاعفی اتفاق افتاد.

وی در پاسخ به اینکه این تغییرات مضاعف در چه مواردی بود؟ گفت: خود جامعه بسکتبال می‌توانند تشخیص دهند که چرا تغییرات مضاعف بود. به نظرم در این دوره زاویه‌ها بیشتر شد، چون برخی از روی منافع به فدراسیون نزدیکتر شدند، ولی من همان مواضع خود را حفظ کردم. آن چسبیدن به فدراسیون و نقطه مقابلش باعث شد که زاویه‌ها بیشتر شود و منافعی هم برای خیلی‌ها داشت.

هاشمی تاکید کرد که به همین حد بسنده می‌کند و نمی‌خواهد که جامعه بسکتبال را بیشتر به چالش کشیده و تصویر بدی از آن نمایش دهد.

سرمربی شیمیدر با تاکید براینکه همیشه آنچه را اشتباه می‌داند، مطرح می‌کند؛ افزود: شاید برخی این موضوع را خوشایند ندانند؛ اما به این شکل بزرگ شدم. این اخلاق هم هزینه‌ای دارد، ولی حتی همه باشگاه هایی که در آن بودم، شرایط را می‌دانستند.

وی گفت: در هر صورت نارضایتی من صرفا این نیست که همیشه بگویم باید برنده شوم. خدا را شاهد می‌گیرم که موضوع این نیست و ذات ورزش، برد و باخت است. وقتی شرایط عادلانه نیست، به تدریج شایسته سالاری گم می‌شود. به نظرم اهالی فرهیخته بسکتبال فرق دارند؛ اما قضاوت مردم برحسب ظاهر چیزی است که می‌بینند. این کمی ناخوشایند است و باعث صحبت هایی می‌شود که شاید در شرایط عادی انجام نمی‌دادم.

سرمربی شیمیدر با بیان اینکه مقابل وجدان خود و جامعه بسکتبال روسفید است که تلاش کرد کار خود را با شایستگی انجام دهد، افزود: شاید کمی فشار بیشتری را تحمل کردم؛ اما از اولویتم یعنی بسکتبال عدول نکردم و این اهمیت داشت. ضمن اینکه عده‌ای تیم ما و بازیکنانش را بیشتر دیدند و زمانی که با تیم ما بازی داشتند، مهمترین بازی آن‌ها بود. این دستاورد مهمی بود که در کنار رشد بازیکن و انجام بازی‌های خوب به آن دست یافتیم.

هاشمی با تاکید براینکه انسان به دنیا نمی‌آید که همه چیز خوشایندش باشد، در مرور کامل فصل افزود: من بعد از سه هفته که از لیگ گذشته بود، به شیمیدر آمدم. تیم در هفته اول بازی نکرده و پس از آن با اختلاف به تبریز باخته بود. با من برای همکاری تماس گرفتند و در حالی که واقعا نمی‌خواستم، بعد از ملاقات رو در رو پذیرفتم. بعد از این پذیرش دیگر بهانه‌ای هم نمی‌توان برای شرایط آورد، چون می‌توانستم قبول نکنم.

وی ادامه داد: تیم را خودم تمرین نداده بودم و بازیکنان ایرانی و داخلی انتخاب من نبودند که چالش خیلی بزرگی بود. مربیان می‌دانند آمادگی پیش فصل چقدر مهم است. آزمون و خطا در آن انجام می‌گیرد، روحیه بازیکنان را می‌شناسی و با ادبیات یکدیگر آشنا می‌شوید. بعد از آن به ثباتی دست می‌یابید که باید تا پایان حفظ کنید. ضمن اینکه وقتی تیم را خودتان جمع می‌کنید، بازیکنان با عقاید سرمربی همخوانی داشته و اعتمادی شکل می‌گیرد که باعث می‌شود در بازی چالش کمتری پیش بیاید.

سرمربی شیمیدر درباره اشتباه بودن قطع همکاری با کوکیناس تاکید کرد:‌وقتی برخی بازیکنان را انتخاب نکرده اید، نداشتن اعتماد هم هر روز در فصل بزرگتر می‌شود و به جایی می‌رسد که دیگر برای آن راه حلی پیدا نمی‌کنید. من کوکیناس را از ابتدا به عنوان بازیکن پست پنج قبول نداشتم. او بازیکن پست چهار بود و کسانی که اهل فن هستند؛ نه آنهایی که فکر می‌کنند بسکتبال را بلدند، متوجه می‌شوند که چه ضربه‌ای از نظر پوشش داخلی، ترنزیشن (تغییر وضعیت دفاع و حمله) و پست آپ می‌خوریم.

وی با اشاره به تغییر بازیکن پست یک تیم گفت: داکوان کوک را گرفتیم که برخی می‌گفتند بازیکن خوبی بود. نظرم این است که از ابتدا هم باید دقت می‌کردم، این بازیکن در دفاع و حمله گروهی شرکت نمی‌کرد. زیاد اهل تمرین هم نبود. تلاش کردیم که بهترین بازدهی را داشته باشیم و از توانایی شوت او استفاده کنیم، چون نفوذ را بلد نبود. در مسابقات غرب آسیا بازیکنان دیگر در تیم واقعا جور او را می‌کشیدند.

هاشمی گفت: بعد از غرب آسیا دیگر کوک مانند سابق نشد. ما در مرحله پلی آف عملا با یک بازیکن خارجی بازی می‌کردیم و کسی روی این موضوع تکیه نمی‌کرد که این تیم یک بازیکن خارجی دارد. به نظرم امسال دومینیک جونز بدون تردید بهترین بازیکن خارجی لیگ بود که از جیمز وایت، رابینسون، هاسلی، اوجیلوی و ویدنف بهتر بود. پرکینز بازیکن خارجی آبادان هم بازیکن خیلی خوبی بود که از توانایی‌های او استفاده نشد. نظر شخصی ام این است که کوک از همه این بازیکنان پایینتر بود.

سرمربی شیمیدر با تاکید براینکه خارجی‌های اراک خیلی به این تیم کمک کردند، افزود: مجموعه تیم ما برای بردن اراک تلاش کرد. تماشاگران این تیم روز آخر به اندازه‌ای بودند که در هیچ مسابقه دیگر فصل دیده نشده بود. در این حد حساسیت مسابقه بالا بود. روز اول با یک حادثه از حوادث همیشگی باختیم که اگر این نبود، با نتیجه ۳ بر یک نمی‌باختیم. مسابقه دوم را با این وجود به راحتی باختیم.

وی با اشاره به اینکه شرایط مسابقات سوم و چهارم پلی آف در تهران عادلانه بود گفت: در این شرایط عادلانه ممکن هم بود در تهران شکست بخوریم؛ اما در نهایت دو مسابقه را بردیم و در بازی پنجم دیگر زورمان به اراک نمی‌رسید. درباره اراک همیشه بحث از بی پولی و این مسائل بود در حالی که همه تیم‌ها همین شرایط را داشتند؛ اما برخی خویشتن داری می‌کردند. با این وجود جوی برای اراک درست شد که این تیم پول نگرفته و مظلوم هستند. هیچکس نگفت تیم با آن همه تماشاگر در اراک نباید شکست بخورد. خدا را به شهادت می‌گیرم که این به جز اعتقاد قلبی ام نیست.

هاشمی ادامه داد: اراک بازیکنانی داشت که در بالاترین سطح آسیا بازی کرده بودند و به اصطلاح جنس آن‌ها جور بود، به این معنی که آرن بازیکن پست یک تمام عیار بود، آفاق بازیکن واقعی در پست دو و ویدنف یک بازیکن پست سه واقعی بود. همچنین هاسلی، کاردوست و سهراب نژاد بازیکنانی واقعی در پست خودشان بودند. در کنار این نفرات ۴۰۰۰ تماشاگری بودند که چالش بزرگی برای هر تیمی بود.

سرمربی شیمیدر شرایط تیم خود را مقایسه کرد: از جواد داوری در پست غیرتخصصی استفاده کردم، با وجود اینکه سال آخر بازی او بود، با تمام جان بازی کرد. امیر صدیقی را به پست چهار فرستادم و کیوان ریاعی بازیکن پست پنج اصلی تیم شد، در حالی که تجربه لیگ نداشت. همچنین ایمان زندی به اندازه کل بسکتبال خود دفاع کرد، در حالی که هیچوقت دفاع نمی‌کرد. مجبور به بازی در این شرایط شدیم و به نظرم این ارزش داشت که تیم ما با احترام بازی کرد.

وی افزود: باید از همه اعضاء تیم تشکر کنم، به خصوص جعفریان سرپرست تیم که با آمدنش، بار بزرگی از دوش تیم برداشت. جعفریان به خصوص در مسابقات غرب آسیا و لیگ زحمت زیادی کشید و قدردان زحماتش هستم.

هاشمی گفت: همیشه گفته ام که لیگ آینه تمام نمای فدراسیون و یک رشته ورزشی است. باید به لیگ خود نگاه ویژه‌ای داشته باشیم. شرایط برای جذب اسپانسر فراهم باشد،، چون با این وضعیتی که پیش می‌رویم دیگر چیزی برای بسکتبال نمی‌ماند. اگر چند اسپانسر قوی بیایند، باعث ورود بازیکن خارجی خوب و رقابت بیشتر می‌شود. همانطوری که از سال ۸۰ اگر معیار قرار دهیم، پروسه‌ای تا سال ۹۱ شروع شد که این موارد در آن به خوبی رعایت می‌شد. بعد از آن متاسفانه به تدریج لیگ ضعیف شد.

سرمربی شیمیدر ادامه داد: امیدوارم نگاه ویژه‌ای به بسکتبال و به خصوص لیگ شود، چون از کنار آن تیم‌های ملی، رده‌های پایه و همه چیز به دست می‌آید. در نهایت امیدوارم بسکتبال به جایی برسد که همه از بودن در آن افتخار کنیم.