موزه ها ماندگارترین پدیده های فرهنگی

معرفی و پاسداشت میراث فرهنگی، امروزه یکی از اولویت های جوامع انسانی تلقی می شود.

موزه کلمه ای یونانی بوده که از «موزیون» به معنای مجلس فرشتگان بر گرفته شده است. به طور کلی موزه به مجموعه ای از آثار و اشیایی اطلاق می شود که در محل یا عمارتی نگهداری و به معرض نمایش گذاشته شوند.

 می توان گفت که موزه، مقیاس شعور و میزان عقول و درجه افهام و آیینه ادراک گذشتگان است. مشکلات لاینحل در اینجا حل و شاهدی برای معلومات تاریخی شهود ارائه می شود.

پیشینه پیدایش موزه های امروزین که نقش کلیدی در توسعه و پیشرفت دانش بشری داشته اند، به 5 قرن پیش یعنی اواسط قرن شانزدهم میلادی باز می گردد. آن زمان که شمارگان و تنوع آثار و اشیاء که عمدتا یادگار سفر های اکتشافی جهانگردان به خصوصی ترین شکل ممکن در کنار تخت خواب ها و اندرونی اشراف و جهانگردان قرار داشت و بعدها چنان متنوع و زیاد شد که صاحبان آنها به ناچار به اندیشه ساخت گنجه ای برای نگهداری آنها افتادند.

در ایران، سابقه موزه داری به شیوه امروزین را باید در تأسیس و راه اندازی موزه ایران باستان از سال 1316 جستجو کرد.

بر همین اساس است که موزه های امروزین با به کارگیری شیوه های نوین نمایش و عرضه آثار با بهره گیری از نور صدا و تصویر می کوشند تا به گونه ای بازدید کننده را درگیر و تجربه بازدید از موزه را جذاب و دل انگیز کنند، اما آن چیزی که درست تر به نظر می رسد، ارزش دادن به این مواریث است. 

این گونه است که با به کارگیری این شیوه، موزه ها از انبارهای نگهداری عتیقه ها ممتاز می شوند.