زندگی در مناطق پرترافیک و خطر بروز زوال عقل

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما،بر اساس نتایج پژوهش که در مجله پزشکی «لانست » منتشر شد، احتمال بروز زوال عقل در افرادی که در فاصله 50 متری راه های پرترافیک زندگی می کنند، به میزان هفت درصد بیشتر از افرادی است که در فاصله 300 متری یا بیشتر از این راه ها زندگی می کنند.

«ری کوپس» کارشناس سلامت محیط زیست و محیط کار در موسسه «بهداشت عمومی اونتاریو» که سرپرستی این تحقیقات را به عهده داشت در این باره اعلام کرد: "عوامل ایجاد آلودگی هوا می تواند وارد جریان خون شود، و به التهاب و در نتیجه بیماری های قلبی - عروقی و احتمالا سایر بیماری ها مانند بیماری قند خون منتهی شود. این تحقیقات نشان می دهد عوامل آلوده کننده هوا که از طریق جریان خون می تواند وارد مغز شود، می تواند همچنین به شکل گیری مشکلات دستگاه عصبی بیانجامد."

به گزارش خبرگزاری رویترز از لندن،­ زوال عقل ناشی از بیماری های مغزی است که مهمترین و شایع ترین آنها بیماری آلزایمر است. در این بیماری، سلول های مغز از بین می رود و حافظه، توانایی فکر کردن، رفتارها، توانایی جهت یابی و حرکت، و توانایی های تجسم فضایی­ انسان به شدت تحت تاثیر قرار می گیرد و بیمار دیگر قادر نیست فعالیت های روزانه خود را به آسانی انجام دهد.

بر اساس برآوردهای صورت گرفته توسط سازمان جهانی بهداشت، شمار افرادی که در سال 2015 به بیماری زوال عقل مبتلا شده اند به 47 میلیون و 500 هزار نفر بالغ می شود. همچنین بر اساس آمارهای این سازمان، شمار مبتلایان به بیماری مذکور به سرعت رو به رشد است، زیرا امید به زندگی در میان انسان ها نیز­در حال افزایش است و متوسط سنی جوامع انسانی در مقایسه با گذشته، بیشتر شده است.

زوال عقل که یک بیماری غیر قابل درمان است ، به ناتوانی فرد و وابستگی شدید وی به کمک اطرافیان منتهی می شود، و به تدریج در حال تبدیل شدن به نخستین عامل مرگ و میر در برخی کشورهای توسعه یافته است. در حال حاضر، بیماری های قلبی رتبه نخست مرگ و میر در این کشورهای توسعه یافته را در اختیار دارد.

این گروه پژوهشگران کانادایی با بررسی سوابق بیش از شش میلیون و 500 هزار تن از ساکنان اونتاریو که سن آنها بین 20 تا 85 سال بود به این نتایج دست پیدا کردند. بر اساس یافته های آنها، 243 هزار و 611 نفر از این جمعیت در فاصله سال های 2001 تا 2012 به زوال عقل مبتلا شده اند. آنها با بررسی جزئیات، اقدام به ترسیم نقشه ای کردند که فاصله محل سکونت بیماران از راه ها و جاده ها را نشان می داد.

این پژوهشگران به این نتیجه رسیدند زمانی که فاصله محل سکونت افراد بین 50 تا 100 متر از راه های پرترافیک افزایش پیدا کند،­خطر ابتلای آنها به زوال عقل، به رقم چهار درصد کاهش می یابد. در صورتی که این فاصله بین 101 تا 200 متر باشد، خطر ابتلا به این بیماری به دو درصد می رسد. این در حالی است که در فواصل بیش از 200 متر، خطر ابتلا به زوال عقل از بین می رود.

پژوهشگران مذکور همچنین در تحقیقات خود اقدام به بررسی رابطه میان نزدیکی محل سکونت به راه های پرترافیک، و احتمال ابتلا به بیماری های پارکینسون و ام اس کردند. این دو بیماری نیز از جمله مهمترین اختلالات عصبی در انسان ها شمرده می شود. یافته های این پژوهشگران نشان داد نزدیکی محل سکونت انسان ها به مسیرهای پرترافیک، هیچ تاثیری در افزایش احتمال ابتلا به دو بیماری فوق ندارد.

این پژوهشگران تاکید کردند نتایج حاصل از این تحقیقات می تواند مورد استفاده طراحان شهری قرار بگیرد.